‘Mijn werkdag begint niet altijd om half negen’

Het vraagt soms wat organisatie om alle ballen in de lucht te houden. Daarom ben ik altijd open geweest over onze situatie, zowel naar mijn leidinggevenden als collega’s.

Bewust open

‘Ik heb twee dochter van 24 en 23 jaar. Luna, de oudste, heeft vanaf haar geboorte extra ondersteuning nodig. Toen ze naar school ging, bezocht ze het speciaal onderwijs in een ander deel van de stad. Ik bracht en haalde haar, met hulp van mijn ouders. Daardoor kwam het wel eens voor dat ik later op mijn werk was of eerder weg moest. Daarnaast zijn er regelmatig afspraken met specialisten. En er is het nodige te regelen en uit te zoeken. Naast moeder ben ik ook bewindvoerder, mentor en regel ik het persoonsgebonden budget en de financiën. Het vraagt soms wat organisatie om alle ballen in de lucht te houden. Daarom ben ik altijd open geweest over onze situatie, zowel naar mijn leidinggevenden als collega’s.’

Altijd vrij op woensdag

Twintig jaar lang werkte ze bij het Nederlands Dans Theater – drie dagen toen haar kinderen jonger waren, later vier dagen per week. Vijf jaar geleden solliciteerde ze bij Codarts. ‘Meteen tijdens het sollicitatiegesprek heb ik aangegeven dat ik maximaal vier dagen kon werken en de woensdag graag vrij wilde houden. Op die dag vinden vaak afspraken plaats met bijvoorbeeld de fysiotherapeut.’ En wat als er méér tijd nodig was voor zorg? Vanuit haar HR-functie was ze al bekend met regelingen zoals het kortdurend zorgverlof of calamiteitenverlof. ‘Daar heb ik uiteindelijk nooit gebruik van hoeven te maken. Als het nodig was, nam ik een middagje DI-uren op.’

Flexibiliteit werkt twee kanten op

Wel maakte ze vanaf het begin met haar leidinggevende – naast de vaste vrije woensdag – de volgende afspraken:

• Een flexibele begintijd: ‘Ik begin niet altijd precies om acht uur of half negen. Jarenlang hielp ik Luna eerst op weg met haar dag.’
• In geval van nood kan ze thuiswerken: ‘Luna had laatst weer wat issues met haar gezondheid en had een paar dagen nodig om bij te komen. Gelukkig kan ik dan meerdere dagen achter elkaar vanuit huis werken.’

Die flexibiliteit werkt volgens Helen twee kanten op. ‘Het werkt over en weer. Zo ga ik elke woensdagochtend met Luna naar privéboksles. Terwijl ik aan de kant zit te wachten, heb ik mijn laptop bij me en kan ik zo nodig wat werk oppakken.’

Zelfstandig, maar altijd verbonden

Inmiddels woont Luna begeleid op zichzelf en heeft ze een leuke baan als groepshulp op een kinderopvang. Een mooie stap waar Helen trots op is. Natuurlijk blijft ze betrokken. ‘We bezoeken nog steeds samen specialisten. En als er onverwacht iets gebeurt, wil ik er ook voor haar zijn. Zo neemt Luna soms per ongeluk de verkeerde bus naar haar werk en help ik haar telefonisch weer op weg. Daarnaast vindt ze het lastig om zelf contact te zoeken en eropuit te gaan. Daarom is ze elke woensdag en een dag in het weekend bij mij en doen we leuke dingen samen.’

Codarts is een relatief kleine hogeschool. Iedereen kent me van gezicht, ik denk dat dat helpt om de drempel te verlagen. Ik kan aanspreekpunt zijn voor de leidinggevenden, maar zeker ook voor collega’s

Anderen helpen als mantelzorgfunctionaris

Vanuit haar persoonlijke ervaringen wil Helen er nu graag zijn voor anderen, als mantelzorgfunctionaris. ‘Codarts is een relatief kleine hogeschool. Iedereen kent me van gezicht, ik denk dat dat helpt om de drempel te verlagen. Ik kan aanspreekpunt zijn voor de leidinggevenden, maar zeker ook voor collega’s die – soms inééns – moeten gaan mantelzorgen. Zij krijgen te maken met een wirwar aan regeltjes en organisaties. Dan is het fijn als iemand met je meedenkt, vanuit ervaring tips kan geven of gewoon een luisterend oor biedt.’